السيد الطباطبائي ( مترجم : شيروانى )

136

ترجمه و شرح نهاية الحكمة ( فارسى )

يعرض الذات ، كالفردين من نوع ؛ و لا ذات للعدم . نعم ! ربما يضاف العدم إلى الوجود ، فيحصل له حظّ من الوجود ، و يتبعه نوع من التمايز ؛ كعدم البصر ، الذي هو العمى ، المتميّز من عدم السمع ، الذي هو الصمم ؛ و كعدم زيد ، و عدم عمرو ، المتميّز أحدهما من الآخر .

--> ( 1 ) . بايد توجه داشت كه تمايز اعدام مضاف از يكديگر ، يك تمايز ذهنى است ، نه خارجى . توضيح اينكه : ما همان‌گونه كه در ذهن خود مفهومى به نام وجود داريم ، مفهومى هم به نام عدم داريم . مفهوم عدم در ذهن ما دو حيثيت دارد ، از جهتى معدوم و لا شىء است و از جهت ديگر موجود است و داراى واقعيت است . مفهوم عدم ، به حمل اوّلى معدوم است ولى به حمل شايع موجود